به گزارش پایگاه خبری تحلیل «ملایری‌ها»؛  ۲۲  بهمن ۱۴۰۴ و در  چهل و هفتمین بهار انقلابو ملایر امتداد بی‌پایان یک عشق بود؛ از میدان امام خمینی(ره) تا میدان امام حسین(ع)  خیابان‌ها دیگر گنجایش این سیل خروشان را نداشت.

مردمانی از هر نسل، از کودکانی که بر دوش پدران پرچم برمی‌افراشتند تا پیرمردانی که با عصایشان، استواریِ راه را معنا می‌کردند.

ملایر امروز فقط راهپیمایی نکرد؛ یک حماسه را بازآفرینی کرد. حماسه‌ای که در تکتک گام‌ها، در ضرباهنگ سرودهای انقلابی، در نجوای «الله اکبر» که از هر پنجره و ایوان طنین‌انداز می‌شد، جاری بود  و شور حضور در چهل‌وهفتمین بهار انقلاب، تماشایی‌تر از همیشه بود.